Voordat ik begon met de meditatie voelde me helemaal uitgeput. Ik had weinig energie en eigenlijk totaal geen zin om te koken. In plaats van mezelf er toch doorheen te duwen, besloot ik eerst 5 minuten de ontprikkelmeditatie te doen. Daarna veranderde er iets: Ik voelde ik me rustiger en meer ontspannen. Opeens kreeg ik zin om te koken. Niet omdat het moest, maar omdat ik er weer ruimte voor voelde.
Ik besloot het moment bewust te ervaren en met liefde en aandacht te koken. Ik zette het keukenraampje open en luisterde naar de vogeltjes die buiten floten. Ik zette een jazzmuziekje aan en nam de tijd om te kijken naar de kleuren van de groenten, de verse kruiden en alles wat voor me lag. In plaats van zo snel mogelijk een maaltijd op tafel te zetten, werd het koken zelf een moment om van te genieten.
Wat misschien wel het mooiste was, was dat ik mijn man en zoontje zag genieten van de risotto. Mijn man zei zelfs dat dit misschien wel de beste risotto was die ik ooit had gemaakt. Ten slotte, ook niet geheel onbelangrijk, heb ik ervan genoten om het te maken.
Een paar minuten vertragen hebben ervoor gezorgd dat ik niet vanuit uitputting doorging, maar opnieuw verbinding maakte met mezelf. Vanuit die rust ontstond vanzelf ruimte voor aandacht, plezier en liefde.
Fijn dat je even bleef lezen.
