Een avond met vrienden, lekker bijkletsen, lachen en gezellig samen een drankje doen, lunchen met vriendinnen met een lekker drankje erbij of op een herfstavond cozy bij een kampvuurtje in de tuin een glaasje rode wijn. Ik vond het heerlijk. Een drankje hoorde voor mijn gevoel bij de gezelligheid. Ik had de overtuiging dat ik dit nodig had om mij wat losser te voelen en om makkelijk mee te kunnen gaan in de sfeer.
Hoewel ik alleen in het weekend dronk, voelde het voor mij op een gegeven moment toch als een juiste stap om te stoppen met drinken. Ik merkte namelijk dat als ik dronk, ik het niet bij dat ene glaasje kon houden. Na een paar slokken, was ik al bezig met het krijgen van mijn volgende drankje. Als we ergens op visite waren, was ik mij druk aan het maken of er wel genoeg wijn voor mij zou zijn. Ook de dagen na een avondje drinken namen de nodige uitdagingen met zich mee. Ik voelde mij moe en dit had weer effect op sporten en gezond eten. Als ik een avond te diep in het glaasje had gekeken, zorgde dat ook meerdere malen voor een woordenwisseling met mijn man. Hij gaat dan extra plagen en ik ben heel snel beledigd, niet de beste combi. Hier voelde ik mij de dag daarna dan heel schuldig over. Ook wist ik niet altijd meer alles van de vorige avond, wat zorgde voor een gevoel van onrust.
Toch was het niet zo eenvoudig om in één keer te stoppen met drinken. Ik heb eerst meerdere pogingen gedaan om te minderen, welke helaas altijd mislukte. Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om helemaal te stoppen. Het hielp mij heel erg om tegen mijzelf te zeggend dat ik voorlopig zou stoppen, dit maakte het minder definitief. Ook de tips uit het boek Geest in de fles van Jacqueline van Lieshout heeft mij hierbij geholpen bij mij proces om te stoppen met drinken.
De eerste keren nadat ik gestopt was naar feestjes & dineetjes vond ik erg lastig. Ik had namelijk verschillende overtuigingen die ik niet zomaar losliet. Ik zag er als een berg tegenop en vroeg mij af: Zou het zonder alcohol nog wel gezellig zijn? Hoe kom ik door de ongemakkelijkheid in het begin heen? Kan ik mijzelf nog wel kwetsbaar opstellen? Het was in het begin inderdaad ongemakkelijk, maar ik kwam er al snel achter dat ik gewoon even de tijd nodig heb om te acclimatiseren en dat ik een kat uit de boom kijker ben. Ook zonder alcohol verdween de ongemakkelijkheid in verloop van de avond en kon ik mijzelf kwetsbaar opstellen. Als ik moe was ging ik gewoon naar huis, waardoor ik mijzelf de volgende dag niet brak voelde. Ik had ook nergens spijt van en ik kon mijzelf alles nog herinneren. Ik ben elke dag nog steeds heel blij dat ik niet meer drink. Dit betekend niet dat elke sociale gelegenheid mij vlekkeloos afgaat of leuk is, maar ik kies liever voor dit ongemak, dan voor het ongemak dat je voelt na een avondje drinken.
Soms houden we vast aan bepaalde gewoontes, omdat we geloven dat ze ons iets brengen. We denken dat we iets/iemand nodig hebben om ons fijn te voelen, erbij te horen of een bepaalde versie van onszelf te kunnen zijn. Wat als die overtuiging niet de hele waarheid vertelt? Wat als je jezelf de ruimte geeft om iets anders te proberen?
Fijn dat je even bleef lezen.
